Ben anneme gidiyorum demeyi sanırım aranızda benim gibi diyemeyenler vardır.Ben sadece “anneme gidiyorum” diyemiyorum aynı zamanda babama ve de kardeşlerime de gidemiyorum..Saymadım kaç yıl oldu...
O kötü hastalığa yakalandığını ve öleceğini söylüyordun, bense seni kaybetmekten korkuyordum ve yatağıma yattığım zaman gizlice ağlıyordum, sensiz kalacağım için ve o acıya, o yokluğa...
Canım annem seninle dertleşmeye, seninle konuşmaya, senin öğütlerine o kadar ihtiyacım var ki bu dönem! Keşke gelebilsen, keşke dönüşü olan...
Bak geldim yine yazmaya annem. Yazarken sen de sanki yanımdasın annem.Gözyaşlarım yine süzülüyor yanaklarımdan aşağıya sesiz hıçkırıklarla annem.Bu böyle olmuyor, yapamıyorum annem. Bir tarafım eksik...
Anneciğim sensiz bu kaçıncı anneler günüm bilmiyorum. O kadar yıl oldu ki beni bırakıp gideli. Ama sen benim içimdesin halen. Sesin kulağımda, yüzün hep gözümün...
İlkokul 1.-2. sınıfları köyde okumuştum. Tekrar şehre, kendi evimize gelince annem beni okula yazdırdı. Köyde 2 sene kalmama rağmen konuşmam bayağı değişmişti. Herkese yeğenim diyordum...
Bundan 15 gün kadar önce memlekette olan ve beni dünyaya getiren biyolojik annemi aradım. Hal hatır sordum. Babama baba değil de dayı dediğimden dayımı...
5-6 yaş civarında olmalıydım. Bir gün annem evden komşuya uğramak üzere çıktı. Beni evde bıraktı.Öyle yanında çocukla gezen birisi değildi pek. Bana da...
Annem benim okul öncesi dönemimde Tekel'in Dış Mağazaları denen reji atölyelerinde mevsimlik olarak düzenli çalışırdı. Sigortası vardı. Annem beni küçük bir çocuk olmama rağmen hiç...
Dayımın hanımı (biyolojik annem) hastalanmış, yanımıza geldi. Annem doktora götürdü, doktor da iğne vermiş, her gün iki ev aşağıda oturan annemin teyzeoğluna...
Çocukluğumda annemle ilgili aklımda kalan önemli bir anım şu: Annem etrafını saran kadınlarla mahallemizde ayaküstü sohbet ediyor. Kadınlar annemi soru yağmuruna tutmuşlar. Kız biliyor mu? Haberi...