Annem benim okul öncesi dönemimde Tekel'in Dış Mağazaları denen reji atölyelerinde mevsimlik olarak düzenli çalışırdı. Sigortası vardı. Annem beni küçük bir çocuk olmama rağmen hiç de öyle görmez ve benimle her şeyi paylaşırdı.Kadınların okumasından ve çalışmasından yana idi. Bana hep bunu söyler ve erkek eline bakmamak gerektiğini, tırnağın varsa başını kaşıyabileceğini anlatırdı.
Bunlar öyle beynime yer etmiş ki evlendikten sonra hiç bir zaman evliliği bir gelecek garantisi olarak görmedim. Bunda da haklı olduğumu biliyorum. Nice yıllanmış evliliklerin boşanma ile sonuçlandığını görüyor, şahit oluyoruz. Bir arkadaşımın da tavsiyesine uyarak her ay maaşımın küçük bir bölümünü bankaya yatırmaya başladım.Faizden de yararlanarak küçük bir meblağ oluşturduğumda bir kooperatife üye oldum. (Kooperatife üye olmanızı değil bitmiş bir evi peşinen almanızı öneririm.) Halen ödemelerim devam ediyor. Ama başıma kötü bir şey geldiğinde de sığınabileceğim bir evim var hiç olmazsa. Kira ödemeden maaşımla yaşayabileceğim bir ev...